De schuld van de relatieproblemen volledig bij de ander leggen, is een hele kunst.

Alle aandacht ook na een relatie op de ander te blijven richten, voorkomt dat de doorgeslagen empaat naar zichzelf hoeft te kijken. Het eigen probleem van ziekelijk op de ander gericht zijn, blijft buiten beeld.

Waarom heb je niet door (gehad) dat de ander geen geweten heeft en geen empathie? Omdat je er zelf teveel van hebt. Waarom is iemand die totaal op zichzelf gericht is interessant? Omdat jij veel te weinig op jezelf gericht bent.

Ja, iemand met narcistische trekken heeft onbegrijpelijk weinig empathie en onbegrijpelijk weinig geweten. Die ziet niet waar jouw behoeften liggen en ervaart geen enkele aandrang om er rekening mee te houden.

Geweten en empathie zijn in de liefde noodzakelijke sturingsinstrumenten. Ze zorgen ervoor dat je rekening houdt met de ander. Dat je niet meer wilt nemen dan je geeft. Dat je snapt wanneer de ander pijn heeft door jouw gedrag en dat je dat een prikkel geeft om met de ander rekening te houden.

Het put je uit om een relatie te hebben ben met iemand zonder empathie en geweten. Behalve als jezelf ook een beetje zo in elkaar zit en beiden dus op zichzelf gericht zijn

Meestal zal zo’n relatie een diepe pijn geven, de pijn dat er geen rekening met jou gehouden wordt.

Als je dus als ‘empaat’ zo’n relatie hebt, ben je heel goed in het negeren van je eigen pijn. Je empathie is verkeerd gericht. Niet op jezelf, maar enkel op de ander. Eigenlijk heb je dus schijt aan jezelf. Je neemt je gevoelens totaal niet serieus. Je bent verschrikkelijk goed in jezelf voor de gek houden. Je kijkt niet naar de werkelijkheid. Hoop, fantasie en doorzettingsvermogen houden je op de been. Je fantaseert dat het beter gaat worden en wilt werkelijkheid niet onder ogen zien. Omdat je eindeloos de aandacht op de ander richt in plaats van op jezelf.

Blijven praten over de narcist waar je een relatie mee had, betekent dat je de ander liever demoniseert dan de hand in eigen boezem te steken. Naar jouw eigen dwangmatige neiging om altijd lief te willen zijn voor anderen. Naar je grenzeloosheid en je zelfontkenning. Naar je overmaat aan geweten en je neiging almaar te willen geven en je onvermogen om te ontvangen. Als jij een engeltje wilt zijn, wordt de ander vanzelf de duivel.

Het wordt tijd om gezond te worden en je grenzen aan te geven. Om egoïstisch te durven zijn en duidelijk. Om wat terug te verwachten als je wat geeft en je eigen deel op te eisen. Kortom: richt je aandacht op je eigen houding en gedrag. Daar valt veel meer eer aan te behalen !

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.