Onvoorwaardelijke liefde is in de mode. Je zou pas echt lief hebben als je niets terugverwacht. Onvoorwaardelijke liefde wordt gepresenteerd als een spirituele, hogere vorm van de liefde waar je geen voorwaarden aan de ander stelt.

Het is in mijn ogen een zeer gevaarlijk gedachtegoed. Zo lang de ene helft van de mensen meer geeft dan zij ontvangt en de andere helft meer ontvangt dan hij geeft, is dit vooral iets wat de mensen die goed zijn in ontvangen van pas komt. Als de ander wat van ze terugverlangt, krijgt hij/zij voor de voeten geworpen dat er geen sprake is van onvoorwaardelijkheid en dat er dus nog meer gegeven moet worden. Ook geeft het de ‘opofferende geliefde’ een aura van heiligheid. De gever hoeft zich niet meer bezig te houden met de vraag of hij of zij überhaupt wel in staat is om te ontvangen.

Relaties

Er is natuurlijk een verschil tussen liefde en een relatie. In een gezonde relatie is het in mijn ogen juist van het grootste belang dat er een balans is tussen geven en ontvangen. Tussen nemen en geven. Dat je allebei geeft en allebei krijgt.

Scheve balans

In veel relaties die in mijn praktijk komen, is een scheve balans tussen geven en nemen één van de belangrijkste oorzaken van de ruzies, afstand en te weinig seks. Opvallend vaak kan de man emotioneel maar weinig geven en is hij vooral bezig te nemen. Terwijl de vrouw een heldin is in zorgen en geven en eigenlijk maar weinig kan nemen. Een enkele keer is die verdeling andersom. Dan neemt de vrouw alles en is de man als een bediende bezig aan haar wensen te voldoen.

Hormonen

Voor er kinderen zijn en na de menopauze is de verdeling tussen man en vrouw vaak wat evenwichtiger. De vrouw heeft dan wat minder last van haar ‘zorghormonen’. Daardoor is ze beter in staat is haar aandacht op zichzelf te richten. En ook te onderhandelen over wat ze zelf wil.

Misdadig

Tegen iemand die almaar over de eigen grenzen laat gaan, zeggen dat haar liefde onvoorwaardelijk moet zijn, is eigenlijk misdadig. Als je partner over de schreef gaat, met drank, drugs of andere verslavingen of je verbaal of lichamelijk mishandelt, is het veel beter dat je voorwaarden gaat stellen en je grenzen gaat aangeven.

En als je veel geeft en weinig neemt, is de aandacht richten op nog meer geven, ook niet echt slim.  Zo iemand zou namelijk eindelijk eens aandacht moeten richten op de andere kant van het spectrum: op leren nemen. Durven vragen wat hij/zij zelf nodig heeft. Ontvankelijk zijn, durven leunen. Steun durven ontvangen.

Emancipatie

In deze emancipatietijd is steunen op haar partner dat wel het laatste waaraan de vrouw denkt als ze een oplossing zoekt voor haar negatieve gevoelens over haar relatie. Ze zal eerder denken dat ze nog beter op haar eigen benen moet staan. Gecombineerd met het beeld dat ze eigenlijk onvoorwaardelijk zou moeten liefhebben in plaats van haar grenzen te stellen en vergeten om tijd en aandacht voor zichzelf op te eisen, is ze bezig met zelfuitholling.

Voorwaarden zijn gezond

Kortom: het is gezond om voorwaarden te stellen aan je geliefde. Om wederkerigheid te verwachten en op zijn minst respect. En het is verstandig om je liefde terug te trekken als iemand je slecht behandelt. Pas als je dat kunt, wordt het tijd om meer te leren over onvoorwaardelijk liefhebben.

 

één antwoord

  1. Anne-Kee

    Poeh, onvoorwaardelijke liefde en onvoorwaardelijk in een relatie zijn, zijn voor mij twee verschillende dingen. Onvoorwaardelijke liefde eisen, is voor mij een no go. Dan heb je te maken met halers. Helemaal eens dat de balans tussen geven en nemen in een relatie beetje gelijk moet zijn. Hoewel als er onvoorwaardelijke liefde is, het meer gaat over delen. Maar onvoorwaardelijke liefde kan mijns inziens alleen binnen de relatie bestaan wanneer deze van twee kanten komt en de liefde er ook stroomt voor beide partijen zelf (dus een stevige portie eigen liefde). Anders gaat het om wegcijfering, dat is de meest voorwaardelijke liefde die er is. Want altijd is de hoop dat er door meer te geven je meer gaat krijgen, om gezien te worden en bevestiging in het bestaansrecht te krijgen. Helaas werkt het echter meestal omgekeerd. Omdat tegenover een gever vaak een nemer staat…. Er is een aantal mensen voor wie mijn liefde onvoorwaardelijk is. Maar een relatie was niet mogelijk. Die mensen laten gaan, is uiting van de onvoorwaardelijke liefde, door goed te zorgen voor mezelf kan ik hen laten zijn wie ze zijn, zonder iets van ze te willen. Onvoorwaardelijke liefde kan in een relatie bestaan wanneer deze je verlangens invult zonder dat je hoeft te eisen (en je de overige verlangens kan laten rusten of buiten de relatie kan invullen). Maar die relaties zijn denk ik uiterst zeldzaam…. Vaak zijn we in een relatie om te groeien en dan gaat het zeker over zaken als grenzen en voorwaarden. Maar dit proces bewust met elkaar aangaan, is misschien ook wel een vorm van onvoorwaardelijke liefde. Maar het woord moeten in dezelfde zin als onvoorwaardelijke liefde, als je dat hoort, zeg ik, run…….

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.