);

Bijna alle vrouwen die boos zijn op hun partner hebben een hekel aan zichzelf. Ze vinden dat ze niet zo boos zouden moeten zijn. Dat ze redelijk zouden moeten blijven. Op een goede manier onder de aandacht brengen wat ze willen en verwachten, in plaats van als een viswijf uit hun plaat te gaan.

Ze vinden die boze kant van zichzelf lelijk. Bovendien weten ze meestal wel dat hun woede niets uithaalt. Het gaat er niet toe leiden dat hun man naar ze gaat luisteren of dat er in het gezin vaker gebeurt wat zij willen.

Om af te komen van hun ‘boze-vrouw- syndroom’ proberen ze hun verwachtingen naar beneden bij te stellen. Ze proberen te aanvaarden hoe de situatie is. Zich erbij neer te leggen dat hun partner nou eenmaal niet snapt wat ze bedoelt, niet met ze wil praten of maar weinig aandacht aan ze besteedt.

Maar ook dat werkt niet. Je kunt jezelf niet dwingen om tevreden te zijn met iets waar je heel ongelukkig van wordt.

Wat is er aan de hand?

In mijn ervaring als therapeut, is het boze-vrouw-syndroom een signaal van een diepe verstoring in de relatie. Er loopt iets scheef in de relatie, maar daar wordt niet echt over gesproken. Meestal doet de man alsof er niets aan de hand is, hij negeert problemen, zegt dat het wel mee valt. Hij komt niet in actie.

Daardoor voelt zij zich van hem afhankelijk. Dat maakt een vrouw niet bepaald creatief in haar mogelijkheden om dingen voor elkaar te krijgen. Ze wordt dus bozer en bozer en raakt uit contact met wat ze werkelijk wil: liefde en saamhorigheid. 

Tegelijk wordt een vrouw van een man die (relatie)problemen negeert, belast met wat hij laat liggen. Zeker als er kinderen zijn zal zij geneigd zijn de taken naar zich toe te trekken. Als hij iets niet oppakt, zal ze niet zo makkelijk denken: dat is jouw taak, ik trek mijn handen er van af. Kinderen moeten immers eten en naar bed. Daar wordt ze ook boos van, maar ze voelt zich ook superieur aan haar partner omdat zij die taken wel vervult.

Wat te doen als man van een vrouw met het boze-vrouw-syndroom?
Een boze vrouw is naar. Je krijgt de neiging om je nog verder terug te trekken, om helemaal niets meer te bespreken. Daarvan wordt het boze-vrouw-syndroom alleen maar erger. Op een kwade dag zal ze haar eigen boosheid koppelen aan de relatie en denken dat ze pas weer liefde kan voelen als ze de relatie beëindigt. Dat is niet de richting die je als man op wilt. Het wordt tijd om haar boosheid serieus te nemen en echt uit te zoeken wat er aan de hand is. Begin met tien minuten gesprekken, waarin jullie ieder om de beurt praten en er dus minder kans is op ruzie. Ga praten over het doel van jullie relatie, over wat jullie willen, wat jullie positieve doelen zijn. Neem de regie om de agenda te bespreken. Alles staat uitvoerig uitgelegd in mijn boek Eerste Hulp Bij Relatieongelukken dat je hier kunt bestellen. Werkt dat niet en blijft je vrouw boos, kijk dan of een sessie samen met je partner of in je eentje wat voor je is.

Wat te doen als vrouw met een boze-vrouw-syndroom?
Laat ik beginnen met te zeggen dat je naar alle waarschijnlijkheid terecht boos bent. Dat er dingen zijn die je partner anders zou kunnen oppakken. Alleen als jij iets wilt veranderen in je relatie, werkt het beslist niet om boos te zijn en kritiek te hebben op je man. Je partner gaat zeker niet uit angst voor jou of om jouw boosheid te voorkomen dingen veranderen. Zijn eerste reactie zal zijn om jou te gaan vermijden, om nog meer afstand te nemen. Zodat jij je waarschijnlijk nog beroerder gaat voelen.

Als je het boze-vrouw-syndroom hebt, ben je waarschijnlijk ook al aan het nadenken over de optie om te vertrekken uit je relatie. Dat kan inderdaad uiteindelijk de beste optie voor je zijn. Als je een man hebt die heel weinig aandacht, genegenheid en liefde kan geven, zul je namelijk altijd tekort blijven komen. Maar veel groter is de kans dat jouw partner je niet geeft wat je nodig hebt, omdat je er zelf niet voor open staat om het te ontvangen. Je bent zo druk bezig met emotioneel en sociaal voor anderen te zorgen, dat er geen ruimte is om ook iets terug te krijgen. Je energie is zo naar buiten gericht, dat er veel te weinig naar binnen kan. Je probeert -zelfs in je relatie- zelfstandig te zijn, alles alleen te kunnen.

Je openen om te ontvangen is een cruciale beweging voor vrouwen met het boze-vrouw-syndroom.

DOE ER WAT AAN!

Mannen die in hun relatie te maken hebben met een boze vrouw en vrouwen die minder vaak vanuit boosheid willen reageren in hun relatie, zijn van harte welkom in mijn praktijk. Stuur een mail naar coaching@carolinefranssen.nl om je vraag voor te leggen of nog beter: bel me op 06-33886581.

40 reacties

  1. Hilbert

    Om af te komen van hun ‘boze-vrouw- syndroom’ proberen ze hun verwachtingen naar beneden bij te stellen. Ze proberen te aanvaarden hoe de situatie is. Zich erbij neer te leggen dat hun partner nou eenmaal niet snapt wat ze bedoelt, niet met ze wil praten of maar weinig aandacht aan ze besteedt.

    Ik weet niet in welke pink fluffy pony world jij leeft….

    Beantwoorden
  2. Tula Derksen

    Nou, ik denk dat daar een grote kern van waarheid in schuilt. Spreek uit eigen ervaring.
    Ik heb jarenlang mijn verwachting en wens om zwanger te worden met mijn ex genegeerd en onderdrukt. Met als resultaat nu dat ik de overtuiging heb dat ik niet meer zwanger zal worden.

    Dus ik weet niet in welke fluffy my little pony world jij leeft dat dit niet zo is, maar dat is in ieder geval voorkomend bij deze vrouw. En ik vind het fijn om bevestigd te krijgen dat ik niet de enige ben.

    Beantwoorden
  3. Diane

    je zou wel boos worden,bv,met Kertsmis ben ik drie dagen bezig met eten aanhalen,met fiets,te voet bus of tram,en dan verwacht ik wel als dank èèn bloemetje
    maar neen hoor,meneer ligt te slapen tot de tafel gedekt is en eten wordt geserveerd,
    en dan wordt ik boos en verdrietig,want dit herhaalt zich telkens ieder jaar,ik ben het lachen afgeleerd,en voel mij juist èèn gebruiksvoorwerp,NIET GEZELLIG HOOR!!!!!

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      En de vraag is natuurlijk wel: waar ben jij in dit verhaal? wat maakt dat jij er toch mee doorgaat? Waarom boek je niet gewoon een huisje of hotel voor jezelf?

      Beantwoorden
  4. Jo

    Daar gaan we weer met diezelfde lariekoek. Relatieproblemen ? Geen nood. Even vlug een hotelletje of een of andere verblijf boeken en alle problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Wanneer gaan die therapeuten eens realiseren dat niet alle twistende stellen zo maar kunnen of willen op reis gaan ? Overigens vraag ik me al jaren af welke therapeutische waarde een hotelkamertje heeft voor stellen die al jaren geen seks meer hebben ? Twee mensen op een kamertje van enkele vierkante meter is op nieuw vragen om moeilijkheden. Waar halen ze het uit ?

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Beste Jo,

      Natuurlijk zeggen alle therapeuten hetzelfde: als je niet in een relatie investeert, gaat hij naar de knoppen. Als je geen benzine in een auto doet, rijdt hij niet. Als je werkelijk wilt onderzoeken waarom je geen seks hebt en wat je er aan kunt doen, moet je naar een therapeut komen. Die gaat diepgaand met je op onderzoek. Het is geen probleem dat zomaar verdwijnt. Mocht je wel denken dat problemen waar je jaren mee worstelt oplosbaar zijn door één enkele tip uit de Libelle of de Margriet, dan ben jij zelf degene die naief is.

      Kom eens langs en laat je een spiegel voorhouden als je echt op zoek bent naar oplossingen in je relatie.

      Vriendelijke groet,

      Caroline Franssen

      Beantwoorden
  5. ingrid

    Die pink fluffy ponyworld is helaas werkelijkheid. ook ik ben zo’n boze vrouw en wat hierboven staat is helaas herkenbaar. de stap om weg te gaan is te moeilijk om allerlei redenen, en van mijn eigen onkunde en onmacht ben ik me bewust. Trouwens, je bezoekt niet zomaar deze site dus is er gericht gezocht naar “boze vrouw”, doe je volgens mij niet als je even niks te doen hebt. Ook ik heb mijn verwachtingen naar beneden bijgesteld en beleefdheidsnormen als een simpel “dank je wel” verwacht ik niet meer. niks pink fluffy aan.

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Beste Ingrid,

      Misschien toch eens een idee om langs te komen voor een gesprek.

      Sterkte en stel niet te veel naar beneden bij. Gewoon dat je partner aardig tegen je is, dat is toch wel het minste dat je in een relatie mag verwachten.

      Hartelijke groet,

      Caroline Franssen

      Beantwoorden
  6. stan

    in mijn geval als mijn vriendin boos doet durf ik bijna niet terug boos te doen en is het enige wat ik kan ja knikken en er mee bezig gaan. zo gaat het in mijn relatie nu al een tijdje.
    Als ik boos tegen haar zou zijn heb ik alleen mij zelf er mee door dat zij me dan of wel negeert of erger boos terug doet. Hier op volgt altijd het zelfde, dat ik mijn excuses moet maken om de sfeer in huis weer een beetje goed te krijgen.
    wat moet ik..

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Hallo Stan, dat is erg vervelend en klinkt niet als een gelijkwaardige relatie. Kom eens langs voor een sessie, alleen of samen met haar.

      Vriendelijke groet,

      Caroline Franssen

      Beantwoorden
  7. Lenny

    Ik herken het zeker. Ik zocht op boos en relatie op google en kom je artikel tegen. Ja wat mij zo verschrikkelijk boos maakt is het gemak waarmee alles wat ik zeg van tafel wordt geveegd. Mijn man wil het er gewoon niet over hebben en ik blijf achter in een vaccuum. Vervolgens ben ik boos op mezelf: waarom stap ik gewoon niet op? Ergens wil ik erkenning, gelijk krijgen. Wat niet gaat gebeuren. Ik voel me moe. Dit gedoe maakt dat ik niets meer geef. Hij heeft zijn credits verbruikt. Nog een tip hoe je dit zou kunnen helen?

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Hallo Lenny,

      Mensen zijn eigenlijk voorspelbaar. Ze halen gedragspatronen die ze als kind leerden. Dus de kans is vrij groot dat jij als kind ook niet werd gehoord. Omdat je een doorzetter bent en niet houdt van opgeven, blijf je in de relatie. Je moet en zal gezien worden. Het gaat niet gebeuren. Dat onder ogen zien, is de eerste stap. Opgeven is heel ingewikkeld als je een doorzetter bent. Opgeven is dan emotioneel bijna zoiets als doodgaan. Het is verbonden aan het feit dat je als kind ook niet kunt opgeven om eten, drinken, liefde en verzorging van je ouders te krijgen. Maar als volwassen vrouw kan je jouw relatie opgeven. Je kunt jezelf erkennen in jouw waarheid en in wat jij nodig hebt. En je eraan committeren om jezelf te geven wat jij nodig hebt. Heb je mijn boek al gelezen? Daarin staat ook een hoofdstuk over het voorbereiden van een moeilijke scheiding. Op dit moment ben ik aan het werken een een online cursus over het doorhakken van de knoop en het voorbereiden van je vertrek. Jouw bericht maakt duidelijk dat ik daar haast achter moet zetten.

      Je kunt uiteraard ook een afspraak maken voor een turbo sessie waarin we op een rijtje krijgen hoe jij jezelf kunt steunen om uit het vacuum te komen en weer het gevoel te krijgen dat je macht hebt over je eigen leven.

      Sterkte,

      Caroline

      Beantwoorden
  8. Puck

    Wat doe je met een man die door een burn-out niet te hachelen is?
    Hij draait het om, ik iritteer hem!
    Ik ben de hele week aan het werk, moet na mijn werk nog het hele huishouden draaien, boodschappen doen en hij doet de hele dag geen zak! Vind hij het raar dat ik daar stik chagrijnig van wordt. Echt het is dat ik financieel door een persoonlijke situatie (nog een tijdje) vast aan hem zit maar zodra ik dit issue opgelost heb beëindig ik mijn relatie met dat stuk ongeluk. Ik ben het helemaal zat om met een chagrijnige zeikende en agressieve vent opgescheept te zitten. Het is de hele wereld zijn schuld dat hij zich rot voelt en voor de buitenwereld weet hij mensen zo te manipuleren dat iedereen mij een vervelend mens vind. Fijn zo’n vent, ze moesten eens weten wat voor scheldpartijen, kapot gemaakte spullen (vooral mijn spullen) en klappen ik van die zak gehad heb. Ja ik ben boos en niet zo’n zuinig beetje ook! Ik zal maar niet schrijven wat er regelmatig door mijn hoofd heen gaat want dat is niet fraai. Iets met “door de takkenversnipperaar heen duwen” of zo…..

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Ook met een burnout kan iemand nog wel boodschappen doen en/of koken.
      Zo te horen neemt jouw partner zijn verantwoordelijkheid niet en het is duidelijk dat je daar steeds kwader over wordt.Het lijkt me heel verstandig als je jouw vertrek gaat voorbereiden. Binnenkort plaats ik een online cursus die je daar praktische tips voor geeft.

      Sterkte
      Caroline

      Beantwoorden
  9. Ronald

    Dit “syndroom” speelt ook bij de meeste mannen in relaties. Het heeft weinig te maken met iets dat fundamenteel mis is in de relatie. Het komt voor uit een combinatie van 3 factoren:

    1. Tijd. Wanneer je elkaar net leert kennen, spendeer je veel tijd met elkaar, praat je veel en doe je vaak leuke dingen samen. Later wordt die tijd minder en minder (zeker wanneer er kinderen komen) en mis he beide gewoon de tijd om de kleine zaken uit te spreken. Kleine problemen blijven dan liggen en gaan later grotere problemen geven.

    2. (Meestal) hou je veel van je partner. Hierdoor vindt he zijn/haar mening dan ook veel belangrijker dan die van vrienden/familie/collega’s. “Negatieve” feedback van je partner komt dan ook harder aan dan van andere en creeer je een scheve verhouding.

    3. Acceptatie. Veel mensen denken dat ze bepaalde eigenschappen van hun partner accepteren maar dit eigenlijk helemaal niet doen. Hierdoor creeer je verwarring voor jezelf; vind ik het echt zo erg dat zijn schoenen elke dag in de kamer staan i.p.v. in de gang?

    Communicatie is key in dit geval. Leer respect te praten met elkaar over alles. Luister naar de mening eb standpunten van je partner en probeer je in zijn/haar situatie in te leven.

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Het is prachtig als mensen in een gelijkwaardige relatie echt communiceren over wat ze voelen en verwachten en dat er een wederzijdse bereidheid is om met elkaar rekening te houden.

      Uiteraard zie ik als coach mensen waarbij iets scheef is gegroeid en die er samen niet uitkomen. Wat logisch is, want je voelt je vaak aangevallen door de ander en de machtsverhoudingen zijn vaak een beetje scheef.
      Er zijn zeker ook mannen die veel kritiek hebben op hun partners en zeker als er kinderen zijn, kunnen mannen weinig realistische verwachtingen hebben over de staat waarin ze het huis en de kinderen zullen aantreffen als ze thuis komen.
      Opvallend is dat het vaak wel helpt als ik als begeleider zeg dat ze hun verwachtingen moeten bijstellen en niet kunnen verwachten dat hun vrouw hen ‘pampert’ als ze uit hun werk komen. Zodra ze aanvaarden dat ze thuis ook een zorgende en ondersteunende rol te vervullen hebben en dat hun eigen behoefte om te praten over het werk vaak pas aan de orde kan komen als de kinderen op bed liggen, kunnen ze kiezen om naast hun vrouw te gaan staan. Dat vraagt een bewuste besissing van een man om uit het traditionele rolpatroon te stappen waarin hij verwacht dat zijn vrouw voor hem zorgt. Zoiets gaat niet zonder slag of stoot.

      Beantwoorden
  10. Tio

    Er zijn ook high conflict people die snel boos worden zonder reden. De mogelijkheid bestaat dat iemand het omdraait en dat noemen ze DARVO, Deny Attack Reverse Victim Offender. Het is onverteerbaar dat anderen je de schuld geven nadat wat zij hebben misdaan en geen enkele aansprakelijkheid wensen te nemen in hun aandeel in een zaak of beroep. Je zou zeggen ze bestaan niet. Het zijn verschijningen. Ze hebben je eerst binnengehaald en naar binnen gelokt en waren het met je eens. Toen je binnen werd gehaald zijn ze je de schuld gaan geven in waar zij je eerst gelijk in gaven. Dan zeggen ze dat iets wat je aan is gedaan dat je dat over je zelf hebt afgeroepen en het klinkt als slachtofferbeschuldiging. Ze inden zich ook nog correct terwijl zij je tegenstander aanvoelen en imiteren en het lijkt wel een hetze te worden. Zij hebben altijd wel volgelingen discipelen achter zich en zeggen dat je plat en ordinair bent nadat je zegt wat zij misdaan hebben. Ontkennen in alle staten en stellen zich niet meer emotioneel beschikbaar en zijn grof aanvallend en dreigen met de rechter. mensen zijn niet voor niets kwaad op hen nadat wat zij hebben misdaan en het zijn high impact crimes die zij op hun geweten hebben wat je niet kunt doen met mensen maar dat zeggen ze van hun concurrent terwijl zij het zelfde doen en er het brein achter zijn. Wat mensen al hebben meegemaakt maken ze nogmaals mee en dat voor geld. Als mensen dit van te voren hadden geweten zouden ze daar noot naar toegegaan zijn en voelen zich bedrogen. Ze kennen je alleen om je te arresteren en als ze niet beter meer van je kunnen worden. Dan ben je al misbruikt voor macht aandacht en geld. Ze hebben je ook nog egocentrisch genoemd en hebben je een diagnose gegeven waar ze mij een exemplaar van gegeven hebben die zij naar hun concurrent toe gestuurd hebben. Later ontkenden ze dat. Het is alleen als het in hun voordeel is en als zij er genoeg van hebben laten ze je vallen. Ze willen niet horen en er wel beter van worden en voor de show aandacht en in de belangstelling ten koste van anderen. Als men ontdekt bedrogen uit te komen na consult wat hun dan overkomt voor nadeel ellende daar willen ze niet naar luisteren maar je moet wel naar hun luisteren. Ze zijn uit om zich te voeden met negatieve emoties van onschuldige anderen in een afhankelijkheidspositie. na enige tijd ontdekt men tegenslag met financien maar wist dat van te voren niet en er zijn meer die op er op die manier mee te maken hebben gehad en zich verraden voelen en heel kwaad zijn en hebben er begrijpelijkerwijs geen goed woord voor over. Ze hebben er een reis voor ondernomen en hebben er veel geld voor betaald en wat zij gekregen hebben is rommel maar als je dat zegt dan vinden ze dat je hun kwetst terwijl het een reden heeft waarom mensen kwaad geworden zijn. je zou er dus voordeel bij moeten hebben en gaan met mensen om alsof het dingen waren. het is alsof je die dingen krijgt aangedaan waar je mee zit en die dan nog erger worden en je krijgt het gevoel dat ze je leeggetrokken hebben en dat zij er energie van krijgen van die macht en aandacht en negatieve emoties van mensen zonder er iets bij te voelen. je krijgt alleen maar onheil tegenslag in allerlei levensaangelegenheden die je niet wilt onder het mom van groei. Financiele problemen en de rekeningen niet meer kunnen betalen en dat je meer tegenstanders hebt en nare situaties meemaakt waar je je bijna niet uit kunt redden. Zeg maar levensgevaarlijke omstandigheden en het zijn gek aanstekers en imitators die geen respect voor mensen hebben en willen zich nergens voor aansprakelijk stellen nadat wat zij hebben misdaan. Ze hebben geen zelfspot en steken je daarna de gek aan nadat wat ze een ander hebben aangedaan. Het ergste is dat er ook nog mensen zijn die hun vereren en bewieroken en adoreren. Anderen roestige doppen verkopen alsof het goudstukken waren en dat met een stalen gezicht mensen bedriegen en voorliegen. Spreek je hen hier op aan beginnen ze te dreigen net als een klassieke oplichter. het zijn gewoon misdadige praktijken en als je er mee naar voren komt denken anderen dat je zo bent zoals zij zijn maar dat zijn zij. je kunt je niet voorstellen dat er mensen zijn die anderen ijskoud bedriegen en beliegen en verraden en als je je terecht beklaagt dat ze dan de rollen omdraaien en maken dat het slachtoffer de dader wordt. Er zijn ook mensen die een rouwproces doormaken na oplichting want ze zaten dan ook nog eens in de schuldsanering en leven dan van heel weinig en kwamen van welvaart in armoede terecht. Er zijn ook mensen bij de politie die hun geloven als zij aangifte komen doen. Ze spelen een rol en zetten een masker op . begoocheling en betovering met flemen en mooipraten en er zijn mensen die vallen voor hun mooie praatjes en geven hun eerst gelijk door te zeggen dat heb ik ook gehoord. Had beter naar referenties kunnen vragen horen en die zeiden van kwajongen en wild west levensgevaarlijk en dat zegt al zo veel. Je zou hun met rotte eieren bekogelen.

    Beantwoorden
  11. t.huisman (@tjoenbisgroen)

    Praten over rol en taakverdeling en ieder doet dan wat. Afspraken maken. Misschien is een relatiecounselor iets. Ieder z”n aandeel.

    Beantwoorden
  12. Janine

    Beste Carolien,

    Heel lastig vind ik het om te ervaren dat ik, nu in een 3e langere relatie, hetzelfde patroon meemaak. Ik ben er (volgens mij) bewust van dat ik dingen kan veranderen om te kijken naar onze behoeftes, die van mij aan te geven en te vragen naar die van hem… Het gaat dan een week goed en dan wordt er uit het niets ineens weer gesnauwd vanuit zijn kant. Met het gevoel erbij gevend dat ik hem flink irriteer. Ik vraag me dan wel van binnen af of het vorige gesprek toch is blijven hangen en zie geen andere keus om er geen energie in te steken en maar geen reactie te geven. Maar als hij daarna ineens vrolijk Iers aan me vraagt en ik wat stiller ben, dan heb ik het gedaan. Het heeft geen zin om dan weer terug te komen op wat er gebeurd is, denk ik dan. Hoe vaak kun je een goed gesprek gaan hebben. Ik heb ook het idee dat het in iedere relatie terug komt. Of dat ik een flinke bord voor mijn kop heb van mijn eigen aandeel/blinde vlek.
    Ik woon ver van Culemborg, maar zou graag een klein handvat van je mogen ontvangen. Als je dat wilt..

    Sowieso succes met je praktijk!!

    Hartelijke groet,

    Janine

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Hallo Janine,

      Wat me opvalt in je bericht, is dat je voor jullie samen probeert te denken in plaats van alleen voor jezelf. Jij geeft dus je behoeften aan en komt het dan daarna tot afspraken over wat er gaat gebeuren? Of wordt het niet concreet?

      Ik weet nooit zo goed wat te zeggen tegen mensen die vinden dat de afstand te groot is. Er komen mensen bij me die in België wonen en mensen die op een van de eilanden wonen en mensen die in het buitenland wonen maken een afspraak als ze hier zijn. Het is toch een kwestie van prioriteiten tellen, denk ik.

      Beantwoorden
  13. Janine

    Hoi Carolien,

    Hartelijk dank voor je antwoord.
    Ja, ik kijk inderdaad meer naar het samen ipv alleen naar mezelf. Dit is een andere insteek dan ik in eerdere relaties heb gehad. Als ik langere periodes neem, zie ik vooruitgang… Alleen komt er oud zeer boven, als er een moment zich weer herhaalt. Ik wil te snel een volgende stap en moet ook mezelf en de ander tijd geven voor bewustwording en dan verandering.. We willen in relaties misschien ook het haastige van de huidige maatschappij stoppen. De flow van de natuur van de mens voorbijgaand.. Ik kreeg wel inzicht door deze interactie. Fijn!!

    Afstand zou zeker geen probleem moeten zijn, bij relatieproblemen. Ik snap dat je dan even niks weet te zeggen en dan je eigen gedachtes erover hebt. Je gezin en je relatie, je eigen ik, moet altijd je prioriteit zijn. Dit zou in harmonie moeten komen.

    De manier hoe jij coach, dat vind ik een stevige, effectieve manier, om iemand goed de spiegel voor te houden. Dat scheelt een aantal sessies hulpverlening, waarbij er vaak je handje word vastgehouden. Maar het kan ook mensen vast afschrikken, die het van binnen toch willen houden bij hoe het loopt. Het helpt dan misschien ook bij het accepteren van de situatie, bij de keuze geen actie te ondernemen.

    Succes met je mooie werk,

    misschien tot ziens,

    groetjes, Janine

    Beantwoorden
  14. Anonymous

    Ik en mijn vrouw hebben de laatste tijd erge ruzies. Als zij niet tevreden is over mij, wat soms echt wel terecht is, dan uit ze dat niet door gewoon te praten, maar door haar kritiek via de kinderen te uiten. Dan praat ze op een zeer negatieve manier over mij hardop tegen de kinderen. Als ik daarop durf te reageren door te zeggen dat ze de kinderen niet in een ruzie moet betrekken, dan kan ik mijn borst wel natmaken. Alles wat ik ooit in onze relatie fout heb gedaan wordt dan tot in detail aan de kinderen uitgelegd. Alle woede wordt geuit door schreeuwend mij te vernederen. Ik kan geen kant uit, want zowel negeren, terugpraten als weglopen zijn redenen om nóg bozer te worden. Ik kan niets doen omdat er kinderen bij zijn, maar zij heeft daar geen enkele moeite mee. Ik ben door deze machteloosheid ook wel eens uit mijn slof gevlogen, waardoor ik niet een geweldig voorbeeld heb gegeven aan de kinderen. Ik weet niet hoe ik moet ontsnappen.

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Beste anonymous,
      Dit is een ernstige situatie. Het lijkt mij van belang dat je gaat zorgen dat je op momenten dat de kinderen naar bed zijn met je vrouw gesprekken gaat voeren. Dus dat jij ervoor gaat zorgen dat er een moment is, bijvoorbeeld eens in de week dat jullie dingen bespreken. Verder klinkt het alsof relatietherapie niet verkeerd zou zijn, zodat een derde ook je vrouw erop kan aanspreken dat dit heel ongezond gedrag is en dat zij de kinderen belast door hen te betrekken bij problemen die zij met jou heeft. Als je vrouw niet mee wil komen, maak dan alleen een afspraak, want je moet ingrijpen als je partner je vernedert.

      Sterkte,

      Caroline Franssen

      Beantwoorden
  15. Ingrid

    Hoi caroline

    Het leven met mijn man is erg zwaar we hebben zoon van anderhalf jaar oud en mijn man werkt veel zijn dominantie is heftig
    en hebben vaak ruzie omdat er niet naar mij behoeftes geluisterd wordt zoals ik even tijd voor mijn zelf nodig heb. Hij vindt dat ik dat niet nodig heb omdat ik elke dag thuis ben met ons zoon, soms wil ik ook met mijn vriendinnen weg dat is dan een groot probleem omdat ik dan geen tijd maak voor ons als gezin. Het leven wat ik nu heb is het behagen van alles wat mijn man wilt. Het aangeven dat ik iets vervelend vindt wordt gezien als zuuren ,vervelend doen en ik me niet moet aanstellen omdat ik een goed leven heb samen met man lief. Waar ik heel boos om wordt is het niets overleggen maar mededelen van dingen die hij gaat doen zoals op vakantie gaan met vrienden 10dagen en elke week het uitgaan met vrienden en dan niet thuis komen pas de volgende dag het zorgen van ons kind komt dan alleen op mijn bord. Het is dan ook zo dat ik reuma heb en ik me niet moet overbelasten. Wat nu wel elke dag gebuurt waardoor ik nu al 1jaar in de ziektewet zit. Sta op het punt om weg te gaan

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Hallo Ingrid,

      Wat je schrijft, laat inderdaad geen andere mogelijkheid open dan vertrekken. Bereid je vertrek heel goed voor, zorg dat je ergens kunt wonen met je kind, dat je vriendinnen je steunen en neem al je spullen van waarde mee. Je hoeft hem niet te vertellen over je plan om te vertrekken. Of: als je in een huis woont dat ook op jouw naam staat, kun je overwegen om te blijven en andere sloten op de deur te zetten.

      Heel veel sterkte,

      Caroline

      Beantwoorden
  16. Lauren

    Ik herken me in wat er beschreven staat maar in tegenstelling tot de meeste reacties die ik hier lees heb ik een heel lieve vriend die alles voor mij over heeft maar toch raak ik zo snel emotioneel getriggered. Het is voor mij zeer frustrerend dat ik zo vaak boos word terwijl hij alleen maar goed wil doen, goed bedoelt. Misschien vraag/ verwacht ik gewoon te veel, ik weet dat hij heel hard zijn moeite doet om me gelukkig te maken, maar toch kan ik maar niet af geraken van deze gevoelens. Ik ben bang dat het voor hem ooit gewoon te veel word en hij mij verlaat.

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Beste Lauren,

      Als je zo snel emotioneel getriggerd raakt, lijkt het me slim om in therapie te gaan en te onderzoeken waar dat vandaan komt en wat je er aan kunt doen. Je kunt gewoon naar je huisarts gaan en het eens aan hem/haar voorleggen.

      Veel succes,

      Caroline

      Beantwoorden
  17. Be

    Hallo Caroline,

    Na 12 jaar samen geweest te zijn waarvan 8 getrouwd is mijn vrouw een affaire begonnen.
    Het jaar voorafgaande merkte ik verandering van haar kant, ik heb meerdere malen gevraagd wat er aan de hand was, hier werd niet op gereageerd. Uiteindelijk kwam de affaire aan het licht en zijn we in huwelijkstherapie gegaan. Hier bleek dat we beide emotioneel onvolwassen zijn/waren. Ik reageerde dominant en uit kind zijn, dit is uiteraard zwaar voor haar geweest.
    Ik ben hier door therapie over heen gekomen maar mijn vrouw reageert nog steeds onvolwassen.. sterker nog, het neigt ontiegelijk naar narcisme. Wat ik ook doe of hoe empatisch ik ook reageer: ik heb het fout gedaan en alles is mijn schuld. Ze neemt mijn gedragingen uit het verleden mij nog steeds kwalijk.

    Zelfs tijdens de therapie afgelopen 8 maanden heeft ze haar affaire als uitvlucht gebruikt zonder dit kenbaar te maken, al met al een hele zware periode met veel bedrog en spanning,

    Door haar vluchtgedrag hebben we het huwelijk niet meer op poten gekregen en ze heeft besloten te willen scheiden.

    Ik sta zelf wel achter een tijdelijke scheiding aangezien er momenteel
    Niets te beginnen is met haar ( haar emotionele volwassenheid is vergelijkbaar met een 15 jarige) en ze gedraagt zich echt als een puber.

    aangezien we 2 prachtige meiden hebben van 7 en 5 zou ik graag in gesprek blijven omdat ik geloof dat als het oude zeer is verwerkt we elkaar opnieuw zouden kunnen vinden. Wat is volgens jou een goede manier om dit te opperen? Ik vind scheiding gelijk staan aan opgeven ipv op afstand elkaar opnieuw te leren kennen.

    Ik zou graag eens horen hoe jij hier tegen aan kijkt. Alvast bedankt

    Beantwoorden
  18. Diana

    Wat jammer (en dan druk ik me nog rustig uit) dat wat hier beschreven wordt het “boze-vrouw-syndroom” genoemd wordt. Persoonlijk voel ik meer voor “stomme-wegkruipende-mannen syndroom”.
    Of de beste “Het-slechte-communicatie-en-inlevingssyndroom”.
    Wanneer houden ook vrouwen eens op met zichzelf of erger… elkaar! een heksensyndroom aan te praten?
    En dat therapeuten zich realiseren dat dit taalgebruik vrouwen al irriteert en zij zich behoorlijk belachelijk maken met dit soort woordgebruik ?
    Leestip: “flonkerend van woede” door Soraya Chemaly.

    Beantwoorden
  19. JR

    Volgens mij zijn de rollen in 2020 omgedraaid!
    De vrouw voelt zich superieur aan de man, moet onafhankelijk zijn.

    Als ik wil investeren in de relatie werp ze allemaal muurtjes op.
    Seks alleen als het voor haar ‘klopt’. Wat dan precies moet kloppen is niet te omschrijven zodat je het als man nooit goed genoeg kan doen.
    En als het ‘de vrouw’ niet bevalt, kan je ophoepelen…. Een relatie is voor erbij…

    Beantwoorden
  20. Nick

    Dat idee heb ik ook. Rollen zijn totaal omgedraaid. Vrouwen hebben mannen niet meer nodig. Het moet gaan zoals zij dat willen. Hierbij komt kijken dat een overgrote deel met het princessen syndroom is opgegroeid.
    Emancipatie is doorgeslagen in mijn ogen. Er wordt teveel van de man verwacht en verlangt. Onrealistische eisen.

    Ook als je aan de gemiddelde vrouw vraagt hoe haar ideale partner is, omschrijft ze een vrouw….

    Beantwoorden
  21. Fenna

    Heel herkenbaar dit. Ik voel me niet gezien door mijn vriend. Ik doe zelf erg m’n best om met hem mee te leven en op de hoogte te zijn van wat hij bijv meemaakt op z’n werk, maar hij vraagt er bij mij eigenlijk nooit uit zichzelf naar. Hij is heel vaak, bijna elke dag wel, geïrriteerd, door iets wat ik zeg of doe, vaak hele kleine onbenullige dingen of vragen die ik stel, waardoor hij vindt dat hij het recht heeft om me belachelijk te maken. Ik voel me regelmatig gekleineerd, behandeld alsof ik dom ben ,(terwijl ik veel hoger opgeleid ben dan hij en toch echt niet op m’n achterhoofd gevallen ben..)
    Hij is verslaafd aan z’n smartphone, zodra hij thuis is uit z’n werk of in het weekend, is z’n smartphone niet uit z’n handen te slaan. Als ik er wat van zeg, hem erop aanspreek dat ik het samen-zijn en aandacht hebben voor elkaar mis, dan zeur ik volgens hem. We hebben samen gesprekken bij een therapeut gehad, maar het verbetert maar niet. Ik ben moe van het op m’n tenen lopen en voel me eenzaam. Ik wil ook niet dat mijn dochtertje leert dat elkaar kleineren, een goede manier van met je partner omgaan is. Maar ik weet niet meer wat ik kan doen om het te veranderen, het lijkt wel of ik tegen een muur praat. Alles wat ik zeg of bespreek, wordt teruggekaatst en het is dan m’n eigen schuld, volgens mijn vriend.

    Heeft u misschien tips voor een constructieve manier om hiermee om te gaan, op zo’n manier dat ik mezelf niet voorbij laat lopen?

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Er is geen manier om hiermee om te gaan terwijl je in deze relatie blijft Je partner is niet respectvol en verwaarloost je.
      Mijn belangrijkste tip is: ontdek waarom jij verwaarlozing en kleinering laat vooortduren. Heel die oude wonden. Dat zal je helpen om de kracht te vinden om te stoppen met deze relatie. Dit is slecht voor je. Je kunt beter alleen zijn.

      Beantwoorden
  22. Rutger

    Naar mijn idee wordt er door deze therapeute nogal snel geadviseerd om een relatie te beëindigen. Ik heb beloofd in mijn relatie dat ik er alles aan zal doen om onze relatie te onderhouden en ervoor te vechten. Dit noemt men ook wel trouw.. Er zijn vast en zeker relaties waar uit elkaar gaan de enigste optie nog is. Echter is het niet juist de kunst om samen eruit zien te komen waardoor je relatie alleen maar dieper en mooier wordt? Ik ben geen therapeut maar mijn gezonde boerenverstand weet wel dat je van een verhaal vanaf 1 kant nooit het advies kunt en mag geven dat uit elkaar gaan het beste is. Of zie ik dit helemaal verkeerd?

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Beste Rutger,

      Je bent inderdaad geen therapeut, dus je leest de signalen van mensen anders en trekt andere conclusies dan iemand die reeds duizenden stellen heeft begeleid. Voor mij staat altijd voorop dat ik met mijn cliënten kijk naar de mogelijkheden tot verbetering van hun relatie. Ik heb zelfs relaties ‘gered’ waarover al gesprekken bij de mediator liepen. Echter, als er sprake is van persoonlijkheidsstoornissen en/of verslavingen, geef ik inderdaad toestemming aan mensen om hun relatie te beëindigen. Het is namelijk niet nodig om uit trouw jezelf te laten kleineren of mishandelen door je partner.

      Beantwoorden
  23. MMJ

    Heel Herkenbaar, nadat mijn vriendin en ik een kleine hebben gekregen. heeft mijn vriendin steeds meer hekel gekregen aan haar schoonfamilie en reflecteert ze mijn gedrag met dat van mijn ouders en grootouders. De laatste tijd ga ik het steeds meer uit de weg en wuif het weg met ja ik zal me veranderen. wat moet ik nu doen om deze relatie nog te redden.

    Beantwoorden
    • Caroline Franssen

      Beste MM,

      Dat is zorgwekkend. Kennellijk praten jullie te weinig en heeft ze problemen met jouw gedrag, waar jullie geen oplossing voor vinden. Daardoor komt het er op de verkeerde momenten uit.
      Op een afstand valt er verder weinig over te zeggen. Het beste kun je een afspraak maken voor een sessie, alleen of samen.

      Vriendelijke groet,

      Caroline Franssen

      Beantwoorden
  24. peter

    Naar mijn mening (man 60) zorgen vrouwen er zelf met hun gedrag ervoor dat een man hun niet begrijpt, en dan vervolgens de schuld daarvan helemaal op de man afschuiven. Ik zal vrouwen waarschijnlijk nooit begrijpen, ben er daarom al lang mee opgehouden om er een te zoeken. enkele voorbeelden. Het begon al toen ik nog klein was. Mijn moeder vroeg, “Petertje ga je mee naar Oma ??? Ik was lekker aan het spelen, dus ik zei van: Nee geen zin in. Werd ik opgepakt, en in de auto gezet. Hoezo dan? Ik zei toch duidelijk NEE op haar vraag van ga je mee. Winkelen heeft ook vaak tot grote onenigheid geleid. Ze vertellen duidelijk wat ze willen hebben in de stad, gaan ze wel 10 winkels binnen waar ze duidelijk niet verkopen hetgeen waar ze voor naar de stad gaan. Kennelijk vergeten wat ze willen. Met mijn vroegere schooljuffrouwen had ik ook altijd onenigheid. Als ik naar de WC moest riep ze ieder jongetje na van “Bril omhoog doen als je moet plassen” Huh??? moet ik dan op die koude stenen rand gaan zitten? Pas heel veel jaren later ontdekte ik dat andere jongetjes staand plassen. Ik had iets gedaan wat kennelijk niet mocht. Waarop de juffrouw tegen mij riep van: Als ik zie dat je dat nog een keer doet dan krijg je straf, Even later deed ik dat op een manier dat zij het niet zag. Zij boos op mij en ik erg boos op haar. Ik dacht echt dat ik dat gewoon mocht doen van haar, zolang zij het maar niet zag. dat was hetgeen zij vertelde. Op mijn 14e mocht ik van mijn moeder op zwemles, omdat mijn jongere broertje dat wel op school had gehad en ik niet. Omkleden moest in een grote ruimte gezamenlijk met 30 andere lagere school jongetjes. Mijn probleem was het iedere week steeds groter wordende aantal meisjes in de jongens kleedkamer die “hun jongere broertje moesten helpen met omkleden” Na een paar maanden vertelde een meisje mij tijdens de zwemles of ik niet in de gaten had dat al die meisjes
    in die kleedkamer daar alleen maar waren om naar mijn kennelijk zeer interessante aankomende mannelijkheid te staren. Toen viel het mij pas op dat zij gelijk had. ben toen terstond gestopt met zwemmen. Heb nog heel veel vaker onenigheid gehad met vrouwen die eerst zelf zodanig onduidelijk zijn dat ik ze, in hun ogen, verkeerd begrijp, en dan boos worden op mij, omdat ik volgens hun de oorzaak daar van ben. Een relatie?? moet er niet aan denken om daar ooit (nog?) aan te beginnen. Vrijwel ieder gesprek met vrouwen eindigt toch binnen de kortste keren in boos worden. Zij zeggen iets op een verkeerde manier en dan worden zij boos op mij omdat Ik hun kennelijk begrijp.

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.